Wyłącznik główny w utrzymaniu ruchu

Wyłącznik główny w utrzymaniu ruchu odpowiada za izolowanie całej instalacji elektrycznej maszyny. Jego zadaniem jest całkowite odcięcie prądu od sprzętu. Jego rola jest niezwykle istotna zwłaszcza przy przeglądach i naprawach. Wykorzystanie wyłącznika głównego pozwala wyeliminować ryzyko zarówno porażenia prądem, jak i niekontrolowanego startu maszyny.

Norma PN-EN ISO 60204-1 precyzuje dwa stabilne położenia wyłącznika: „I” (włączony) i „O” (wyłączony). Musi być też łatwo dostępny i dobrze oznakowany. Jeśli służy również jako wyłącznik bezpieczeństwa, musi mieć czerwony kolor i żółtą obudowę (źródło: Bezpieczeństwo w systemach sterowania).

Ważne są też parametry prądowe wyłącznika. W szczególności mowa o zdolności łączeniowej (breaking capacity). Jej wartość powinna być dobrana tak, aby bezpiecznie przerwać prąd największego silnika w stanie zablokowania i sumę prądów pozostałych odbiorników. W praktyce jest to najczęściej do 50 kA przy 400 V (źródło: ABB Library). Prąd znamionowy wyłączników głównych w maszynach przemysłowych to zwykle 16–125 A, zależnie od mocy instalacji.